บรรยากาศสุดเศร้า! ญาติเชิญวิญญาณ-ครูเร่งเยี่ยมเด็กเจ็บ ขณะที่ชาวบ้านร่วมวางดอกไม้อาลัยเหตุยิงในโรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี วอนสถานศึกษาเร่งดูแล "สภาพจิตใจ" สกัดเหตุซ้ำรอย ด้านตำรวจคุมเข้ม ปิดตึกเกิดเหตุห้ามบุคคลภายนอกเข้า-ออกโดยเด็ดขาด

วันที่ 8 สิงหาคม 2569 มีรายงานว่า ช่วงเช้าที่ผ่านมา ประชาชนในพื้นที่ต่างนำดอกไม้มาวางหน้าประตูโรงเรียนเทพศิรินทร์ นนทบุรี เพื่อแสดงความอาลัยกับเด็กนักเรียนและครูที่เสียชีวิตจากเหตุสลดยิงในโรงเรียน ขณะที่ญาติของผู้เสียชีวิต (รวมถึงญาติของ "ครูขนุน") ได้เดินทางมาทำพิธีเชิญดวงวิญญาณ ก่อนจะไปรับศพที่สถาบันนิติเวช รพ.ตำรวจ

ขณะที่โรงเรียนปิดกั้นพื้นที่และประตูด้านหลังทั้งหมด ห้ามบุคคลภายนอกเข้า-ออกโดยเด็ดขาด โดยมีกำลังตำรวจผลัดเปลี่ยนกันเฝ้าคุมเข้มตึก 4 และตึก 5 ซึ่งเป็นจุดเกิดเหตุ โดยอนุญาตให้เข้าได้เฉพาะผู้ปกครองของผู้เสียชีวิตและผู้บาดเจ็บ ที่ต้องการเข้าไปติดต่อขอรับทรัพย์สิน ยาประจำตัวของบุตรหลาน หรือยื่นเอกสารเกี่ยวกับเงินเยียวยาเท่านั้น

นอกจากนี้ ทางคณะครูของทางโรงเรียนได้ทยอยเดินทางมารวมตัวกัน เพื่อขึ้นรถตู้ไปเยี่ยมและติดตามอาการของนักเรียนที่ได้รับบาดเจ็บตามโรงพยาบาลต่างๆ

ขณะที่ นายชรินทร์ อายุ 45 ปี ชาวบ้านในพื้นที่ พร้อมลูกชายตัวน้อย 2 คนเดินทางมาวางดอกไม้เพื่อแสดงความอาลัยต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เผยว่า ตนอาศัยอยู่ภายในซอยใกล้กับโรงเรียน และต้องขับรถผ่านบริเวณหน้าโรงเรียนทุกวัน จึงรู้สึกคุ้นเคยและผูกพันกับสถานที่แห่งนี้ แม้ลูกชายทั้งสองคนจะไม่ได้เรียนที่นี่ก็ตาม

นายชรินทร์ เล่าว่า ทุกเช้าที่ขับรถออกจากบ้าน มักจะเห็นเด็กนักเรียนเดินทางมาโรงเรียน และหลายครั้งต้องหยุดรถเพื่อให้เด็กๆ เดินข้ามถนน ซึ่งเป็นภาพที่เห็นจนชินตา ไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นในประเทศไทย และมองว่าเป็นการสูญเสียที่สร้างความสะเทือนใจให้กับคนในพื้นที่เป็นอย่างมาก

ขณะที่ช่วงเกิดเหตุ ตนอยู่ที่ทำงานจึงไม่ทราบเหตุการณ์ในทันที กระทั่งมาทราบข่าวภายหลัง ยอมรับว่ารู้สึกตกใจและเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างมาก

ส่วนมาตรการรักษาความปลอดภัยภายในสถานศึกษา มองว่า ทุกโรงเรียนน่าจะมีมาตรการดูแลความปลอดภัยอยู่แล้ว แต่อาจถึงเวลาที่ต้องทบทวนและเพิ่มมาตรการในมิติอื่น นอกเหนือจากการตรวจหาอาวุธหรือสิ่งของอันตราย โดยเฉพาะการดูแลและประเมินสภาพจิตใจของครู นักเรียน รวมถึงบุคลากรทุกคนภายในโรงเรียน

ส่วนตัวมองว่า ต้นเหตุของความรุนแรงอาจไม่ได้อยู่ที่อาวุธเพียงอย่างเดียว แต่อาจเริ่มต้นจากพฤติกรรม สภาพจิตใจ หรือความเครียดที่สะสม หากสังเกตและตรวจพบความเปลี่ยนแปลงได้ตั้งแต่แรก ก็อาจช่วยป้องกัน แก้ไขปัญหาและลดโอกาสการเกิดเหตุรุนแรงซ้ำในอนาคตได้