ชาวบ้านลุ่มน้ำปากพนัง โอดปลาหมอคางดำยึดครอง แทบไม่เหลือปลาอื่น หลังน้ำท่วมยิ่งมีแต่เพิ่ม

วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2569 ทีมข่าวได้สำรวจพื้นที่ระบาดของปลาหมอคางดำตลอด 4-5 ปีที่ผ่านมา เช่น ที่ตำบลขนาบนาค อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช แหล่งระบาดใหญ่และมีความรุนแรงมากที่สุดแห่งหนึ่ง โดยเฉพาะในแหล่งน้ำใกล้เคียงกับฟาร์มเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำยักษ์ใหญ่ ปรากฎว่า ปลาหมอคางดำยึดครองแหล่งน้ำทุกแหล่งหมดแล้ว บางจุดไม่มีสัตว์น้ำชนิดอื่นหลงเหลือ ส่วนจุดระบาดใหม่อีกหลายจุดยังพอมีสัตว์น้ำชนิดอื่นอยู่บ้าง แต่คาดว่าอีกไม่นานจะมีแต่ปลาหมอคางดำเพียงชนิดเดียว

เช่นคลองโคกแสง ในหมู่ 9 ตำบลขนาบนาค อำเภอปากพนัง นครศรีธรรมราช ช่วงเช้าจะเต็มไปด้วยปลาหมอคางดำลอยหัวบนผิวน้ำจากภาวะขาดออกซิเจน ชาวบ้านในย่านนี้ได้ลองทอดแหให้ทีมข่าวดูถึงความหนาแน่นด้วยแหชนิดตาห่างกว่า 1 นิ้ว ทำให้ปลาขนาดเล็กหลุดออกไปจากช่องตาแหได้ และแม้จะใช้ตาแหขนาดใหญ่ยังคงติดปลาหมอขนาดดำขนาดเขื่องขึ้นมาได้เต็มแห

นายอนันต์ ชาวบ้านริมคลองแสง ยืนยันว่า ในคลองแสงไม่มีปลาชนิดอื่นแล้ว อดีตเต็มไปด้วยปลานานาชนิดไม่ต้องไปหาที่ไหน คลองหน้าบ้านมีเหลือเฟือโดยเฉพาะปลากระบอก แต่ปัจจุบันไม่มีแล้ว มีแต่ปลาหมอคางดำ ทำให้ต้องถูกบังคับบริโภคปลาชนิดนี้ไปโดยปริยาย เพราะปลาอื่นจะไปหว่านแหเอามากินไม่มีแล้ว จากการรุกกินหมดทุกชนิดโดยเฉพาะไข่ปลาชนิดอื่นและลูกปลาขนาดเล็ก และเชื่อว่าเป็นปลาที่ไม่สามารถควบคุมการกระจายพันธุ์ได้แล้ว สถานการณ์ในพื้นที่จริงเป็นแบบนี้

อย่างไรก็ตาม ชาวบ้านในพื้นที่อีกรายยืนยันว่า ก่อนหน้านี้เมื่อมีสื่อลงพื้นที่มาเผยแพร่ข้อมูลข้อเท็จจริง ชาวบ้านที่ให้ข้อมูลจะถูกเจ้าหน้าที่รัฐตามมาถึงตัวในเวลาไม่นานมาพูดคุยสอบถามข้อมูล เป็นภาพเก่าหรือไม่ นักข่าวมาถ่ายภาพเมื่อไหร่ จุดไหน หลังจากนั้นจะยกกำลังคนมาเร่งจับปลากันอย่างกระวีกระวาดอีกครั้ง แล้วแจกพันธุ์ปูดำ แจกพันธุ์ปลากะพงขาว

“แต่เมื่อเรื่องเงียบทุกอย่างกลับมาเหมือนเดิม ปลาหมอคางดำยิ่งกระจายมากขึ้นโดยเฉพาะผ่านช่วงหน้าน้ำหลากที่ผ่านมากระจายไปทุกแหล่งน้ำ ลงไปอยู่ในแม่น้ำปากพนังทางตะวันตกของตำบลขนาบนาคไปหมดแล้ว แม่น้ำสายนี้ต่อไปถึงหัวไทรทางใต้ ทางเหนือคือตัวอำเภอปากพนังออกสู่ปากน้ำอ่าวไทย พบได้ทั้งหมดทั้งน้ำจืดน้ำกร่อย น้ำเค็ม”